Mijn geluksdag was blijkbaar nog niet over, ik kon niet slapen door de dingen uit onderstaand bericht, dus ik ging nog even mijn email checken: krijg ik een mailtje dat ze met me door willen bij het KNMI! Nou slaap ik natuurlijk nooit weer 
haha, man wat een dag..
Hey mensen, weer een bericht vanuit Boulder! Deze keer een positief bericht, wat zeg ik, het positiefste bericht dat ik (wellicht) ooit gemeld heb (voor mezelf dan!)! Vandaag ben ik op bezoek geweest bij Josh Wurman (achterste persoon in de foto links), ook wel bekend van Discovery Channel. Sinds jaar en dag is hij het gezicht van tornado chasen op de televisie voor de kenner. Hij crossed al jaren met zijn Doppler On Wheels (DOW), een doppler radar op wielen (zie de foto hieronder), door de Verenigde Staten om tornado’s te ‘vangen’, bestuderen uiteindelijk om de omstandigheden en processen waarbij tornado’s tot stand komen beter te leren kennen en de voorspellingen en waarschuwingen voor de burgers te verbeteren. Een student van mijn begeleidster doet een PhD-onderzoek bij Wurman (die zijn eigen research instituut heeft in Boulder) en ik mocht wel bij een meeting van beide aanwezig zijn. Die kans liet ik me natuurlijk niet ontgaan, en niet zonder resultaat (lees verder) . Naast tornado’s die in de zomer in Tornado Alley (voornamelijk de staten in het midden van de USA) wordt de DOW ook voor onderzoek naar hurricanes (orkanen) gebruikt, wederom om dit fenomeen beter te leren kennen, beschrijven en voorspellen.
In het gesprek met mijn begeleidster en haar student nodigde Josh me uit om komende week mee te gaan op Hurricane-chase in Florida!! Hij heeft nog mensen nodig in zijn team die kunnen rijden (ja, ik moet voor die tijd weer ff ervaring op doen). Deze chase is afhankelijk van de ontwikkelingen van de inmiddels tropische storm ‘Gustav’ die ten zuid-oosten van Cuba ligt op het moment (ZIE DEZE LINK) en langszaam richting het noord-westen koerst. Afhankelijk van de kracht die de orkaan nog gaat winnen (of verliezen, dat is helaas ook mogelijk) en de baan die het neemt gaat de expeditie wel of niet door. 
Als -de nu tropische storm- Gustav in de Golf van Mexico beland zou deze nog wel eens sterk aan kracht kunnen winnen. Maar ook als deze tropische storm het niet tot orkaan schopt is er nog volop kans dit seizoen, want deze is net van start gegaan.
Uiteraard wist ik niet wat ik hoorde, alles behalve dit had ik verwacht van deze meeting en uiteraard heb ik meteen ja gezegd!!! Zo’n kans pak je natuurlijk met beide handen beet! Later in het gesprek nodigde hij me ook nog eens uit om komende zomer deel van het tornado-chase team te vormen (VORTEX2), toen werd ik natuurlijk helemaal gek. Voorwaarde is wel dat het vrijwillig is, oftewel ik krijg er niet voor betaald. NOU EN? dacht ik; Ik kan mee met het meest ervaren team in de wereld, met de meest bekende mensen, het meest geavanceerde materieel (Doppler On Wheels) want trucks en benzine en vervoer is inbegrepen plus nog eens de overnachtingen in de hotels. Mocht ik zelf willen gaan met een groep mensen, dan zouden we alles zelf moeten regelen, materieel, trucks huren, benzine, hotels en dan ook nog eens goede beslissingen nemen en maar hopen dat we op de goede plek terrecht komen om een tornado te spotten.. tellen jullie nog?: WIN WIN WIN WIN WIN;) sterker nog, ik zou ‘m er nog voor betalen om mee te mogen als het nodig was Kan het nog beter? sorry hoor, maar mensen die mij kennen zullen begrijpen dat mijn dag kan niet meer stuk kan
Verder ben ik vanaf morgen weer van de antibiotica af, dus er kan weer een biertje genuttigd worden! Daarnaast ga ik met een paar collega’s van de universiteit naar Denver (half uurtje met de bus) het einde van de middag. In Denver is vandaag de Democratische conventie begonnen. Dit is naar Amerikaanse begrippen natuurlijk enorm groot opgezet en die sfeer willen wij ook even proeven. Door de hele stad zijn concerten in parken en het zal er ongetwijfeld stampens druk zijn. Mijn collega’s zijn nog nooit zo dichtbij een dergelijke conventie geweest in hun leven, dus ook voor hen is het een belevenis! Ik ben benieuwd, het zal wel een hele ervaring zijn.
Afgelopen weekend ben ik met twee huisgenoten voor het eerst wezen ‘hiken’ of gewoonweg ‘wandelen’ hier in de bergen bij Boulder als een eerste stap voor het grotere werk in de National Parks in de omgeving. Amerikanen zijn helemaal verslaafd aan ‘hiken’ en gaan elk weekend massaal de natuur in. (naar het schijnt heeft Boulder de beste ‘hikingtrails’ van de VS). Dus we gingen met de mountainbikes naar een national park hier dichtbij. Al bij de weg omhoog bij de berg gaven mijn huisgenoten op, en gingen lopen. Mijn Rusische huisgenoot bleef maar herhalen dat ie moest stoppen met roken, want ander kon hij nooit meer zo’n heuvel opkomen en mijn Indiase huisgenoot zag zwart voor de ogen en ging bijna knock-out van de inspanning… we moesten toen nog beginnen met het hiken, dit was simpelweg de weg ernaartoe. Uiteindelijk na 20 minuten wachten aan de top van de heuvel hebben we toch nog een mooie toch gehad, met veel rustmomenten voor diegenen die hun adem kwijt waren sjongejonge, dat was de laatste keer dat ik met deze personen ga hiken, mijn conditie is al slecht, maar dit sloeg alles.. haha (zie de foto’s hieronder).
Anyway, ik ga stoppen!! De groeten aan iedereen daar in NL en succes met al jullie bezigheden! Hier gaat het na de spinnenbeet ineens onverwacht goed! Groeten, Roedi
Hey mensen,
Weer een berichtje vanaf hier. Vorige week meldde ik al dat ik was gebeten door een spin en dat ik naar de dokter was geweest. Daar werd een monster genomen die getest zou worden in het lab.. Ik zou binnen 48u horen van de dokter als het ernstig was, maar een belletje bleef uit, dus ik dacht dat het met een sisser was afgelopen. Dus ik zat met mijn collega’s op vrijdagmiddag in de bar toen ik werd gebeld door de dokter, er was een of andere bacterie in m’n bloed gevonden en ik moest alsnog onmiddelijk aan de antibiotica. Dus daar moet ik nu aan geloven, even geen alcoholische versnaperingen en de dag doorbrengen in een roes door die medicijnen. Je wordt nogal slaperig van die antibiotica dus erg productief zit ik hier niet te zijn met m’n suffe hoofd nog een weekje en dan kunnen we weer full-power aan de bak!
Ook werd het afgelopen weekend ineens superkoud; was het de ene dag nog 30+ graden, het hele weekend was het rond de 10 graden en in de bergen (die ik kan zien vanuit m’n raam) sneeuwde het zelfs. Dat was dus wel even wennen zo’n snelle wisseling. Gelukkig is het nu weer gewoon als vanouds, 25+, lekker weertje dus.
Verder beginnen hier de college’s volgende week, vandaag waren de eerstejaars hier massaal aan het verhuizen op de campus en waar het de afgelopen weken nog relatief rustig was op de campus, is het nu superdruk. Prima natuurlijk, je kijkt je ogen uit, want als is mega hier. Verder is hier momenteel een debat gaande over het dragen van wapens van studenten op de campus. Ik was alweer vergeten dat het hier normaal is om met een gun ron te lopen, toch wel appart hoor. Je mag hier met je 16e autorijden, op je 18e een wapen hebben maar je mag pas op je 21e je eerste biertje drinken.. contradicties allom..
Verder begint de verkiezingsstrijd hier langszaamaan een beetje op gang te komen, ook wel opmerkelijk; op tv wordt je bekogeld met de een na de andere reclamespotjes. Je zou verwachten dat ze (de republikeinen of de democraten) dan gaan vertellen op welke punten ze sterk zijn en hoe ze verandering gaan brengen. Niets is minder waar; in de spotjes wordt enkel gezegd waarom de andere kandidaat slecht is. punt.. je zou verwachten dat ze daarna uiteenzetten hoe ze het zelf wel goed aan gaan pakken, maar dat is schijnbaar niet belangrijk want dat blijft uit. Toch wel appart, die Amerikanen. Het zal wel werken deze tactiek, zouden ze in NL eens moeten proberen, denk niet dat je daar mee weg zou komen.
Verder alles prima hier! Nog ff die antibiotica wegwerken en dan is het allemaal weer koek en ei! Ik gaat er weer vandoor, vanavond ff eten in de stad met een groepje mensen waaronder die knakker die Fries aan het leren is.
Mazzel en de groeten,
Roedi
Ik loop dus al een week rond met een enorme beet in m’n been na het spinnenincident (dat beest lijkt wel op de foto hiernaast, hij was alleen wel groter), en iedereen hier zegt dat ik naar de dokter moet gaan. Tot nu toe heb ik steeds geweigerd want ik dacht dat het wel wat meeviel… maar inplaats van kleiner worden werd de plek steeds groter. Na wat googlen vandaag kwam ik erachter dat het toch wel een slim idee was om naar de dokter te gaan. Ik kan je vertellen, na een bezoek aan DEZE LINK was ik snel overtuigd Dus ik ben hier het medical center op de campus gegaan. Volgens de dokter ben ik vorige week zo ziek geweest door die beet vanwege een reacite van het lichaam op de gifstoffen van die spin. Ze hebben een monster genomen voor een test in het lab en een of andere wonderpleister op de wond geplakt die alle dode cellen en giftige stoffen opzuigd. Verder wilden ze me antibiotica geven, maar dat heb ik geweigerd omdat het alweer beter gaat inmiddels en ik daar liever geen gebruik van maak. Die zooi is nou eenmaal niet goed voor je lichaam. Als uit de lab-test blijkt dat het erg giftig schijnt te zijn, wordt ik komende dagen gebeld en moet ik alsnog aan de antibiotica. Been-amputatie is gelukkig niet noodzakelijk, een grote meevaller gezien het feit dat dit erg onpraktisch is 
De beet op de foto hier rechts is trouwens genomen op dag 2 of 3, toen was ie nog niet zo erg, hij is nu minstens twee keer zo groot en rood.. whaaah Die dokter had bijna nog nooit een beet gezien en ook alle Amerikanen die ik er over gesproken heb hebben ze nooit of zelden gezien. Dus dat is weer lekker ik was nog geen 3 dagen in de USA of ik had al een beet te pakken van zo’n monsterspin, terwijl de kans dat dat gebeurd enorm klein is. Maargoed, gelukkig voel ik me alweer stukken beter dan afgelopen weekend, dus volgens mij ben ik al immuun inmiddels! Tot zover mijn horror-verhaal, hopelijk blijft het beperkt tot dit incident, maar gezien de reacties van de mensen en de dokter weet ik wel zeker dat het niet weer gebeurd… bad luck..
Ok, het is weer tijd voor een verhaaltje! Afgelopen week ben ik dus begonnen op de universiteit. De universiteit heeft een hele grote campus waar kosten nog moeite gespaard worden om alles er piekfijn uit te laten zien. Er is zelfs een american footballstadion op de campus onder supervisie van de mascotte en held van Boulder ‘Ralpie’, een bronzen bizon Na een registratiesessie van een dag op de campus, waar ik van kantoor naar het footballstadion werd gestuurd (waar ook kantoren in zitten) kon ik beginnen. Ik werd rondgeleid door mijn afdeling, maar omdat iedereen nog op vakantie was, was dat snel gedaan Mijn werkplek is in een kantoortje waar ik met 5 of 6 andere promoverende studenten zit, dat is dus wel gezellig. Katja, mijn begeleidster heeft meerdere onderwerpen die we de komende tijd gaan bekijken, dus ik heb wel het een en ander te doen. We gaan kijken naar de druppelgrootte en de valsnelheid van regendruppels in MCS-onweers complexen (Mesoscale Convective Systems). Dit wordt gemeten met de instrumenten die hieronder op een foto te zien zijn. Verder gaan we kijken naar de effecten van de locale condities, orografie en golven op het ontwikkelen van MSC’s in de Zwitserse alpen. (ja idd, ik ben naar de USA gekomen om de alpen te bestuderen, haha).
Mijn collega’s zijn allemaal superaardig en ik ga er tussen de middag mee op pauze, althans, ik probeer ze mee te krijgen. Amerikanen zijn namelijk niet gewend aan pauze, ze eten hun bammetje achter de pc en werken verder. Zo nu en dan gaan ze wel eens als ze geen lunch bij zich hebben. En daar hebben we dan het universitaire vreetcentrum voor, waar je van hamburgers tot broodjes gezond kan bestellen. Ik heb mijn collega’s al beloofd hen voortaan elke dag mee proberen te slepen, omdat een lunchpauze natuurlijk gewoon moet! (studenten gaan overigens wel gewoon op pauze, maar de werkende staff hier schijnbaar niet, dat is tenminste wat ik vernomen heb vooralsnog).
Dinsdag hadden we een BBQ’tje met het huis voor de nieuwkomers en de mensen die weggaan. Was erg gezellig en goed om iedereen wat beter te leren kennen. Woensdag werd ik opgebeld door een Amerikaan, Eric die probeert Fries te leren, ja je bedenkt het niet, ik loop weer tegen een geboren en getogen Amerikaan uit Boulder Colorado aan die Fries aan het leren is Volgens hem is Fries de moedertaal waaruit het engels later uit ontstaan is. ’s Avonds nodigde hij me uit op een ‘feest’ waarbij vrienden van hem foto’s en verhalen lieten zijn van hun missie in Afghanistan, waarna hij me vertelde over zijn passie voor Fries. Na hem aangewezen te hebben waar Ureterp lag op de metersgrote kaart van Friesland aan zijn muur, vertelde hij zelfs over Grutte Pier en is hij ook nog eens bevriend met Piter Wilkens ook wel bekend van het nummer ‘Henkie Cola’, Henk dit ga je mooi vinden;) Het kan bijna niet gekker toch!? De verhalen over het GPG heb ik hem beloofd binnenkort eens uit te leggen.
Donderdag ben ik met mijn huisgenoten de cocktailbar in gegaan wat erg gezellig was. De cocktails vielen me al niet erg goed, maar ik wist toen nog niet dat ik ziek ging worden. Die nacht kreeg ik koorts en de dag erna werd ik wakker met koorts rond de 39 graden Celsius, maargoed leg dat maar eens uit in Fahrenheit Vrijdag ben ik toen na een uurtje op de uni maar naar huis gegaan en heb ik de hele dag geslapen en afgelopen weekend heb ik maar ff uiterust. Even beter worden. Of het te maken had met de vreemde beet die ik in mijn been heb zitten weet ik niet. Ik werd dinsdag wakker en voelde dat er iets door mijn bed kroop, het bleek een levensgrote spin met een diameter van 5cm te zijn, dus misschien dat die me gebeten heeft. De dader leeft overigens niet meer
Goed het is weer mooi geweest ik brei d’r een eind aan. Hopelijk gaat het goed met iedereen aan de andere kant van de oceaan, hier alles prima afgezien van de ziekte, die hopelijk weer snel voorbij is.
Groeten, Roedi
Hey mensen,
Hier een bericht vanuit Boulder. Afgelopen vrijdag ochtend ben ik door mijn ouders op het vliegtuig gezet na toepasselijk te zijn wakker gerommeld door een onweersfront wat ‘s nachts over Nederland trok. Na een vlucht van 10 uur kwam ik aan op Chicago international airport waar ik over moest stappen op een binnenlandse vlucht naar Denver, Colorado. Na 10 uur naast een vrouw gezeten te hebben die geen woord zei en elk contact met iedereen vermeed was ik blij dat ik eruit mocht. Uiteraard verwachtte ik dat alles ‘huge’ was, wat dan ook binnen enkele minuten werd bevestigd. Het vliegveld was huge, mega lange wachtrijen en genoeg vreettenten om de hele amsterdamse binnenstad mee te vullen. Tijdens het wachten op de volgende vlucht kwam ik met een enorme Amerikaan aan de praat die uiterst vriendelijk was, maar eigenlijk alleen maar wartaal aan het uitkramen was. In het vliegtuig had ik meer geluk, Richard een geemigreerde Keniaan vond het maar wat mooi om te horen hoe het er in Nederland aan toe ging en zoals het een echte Afrikaan betaamd schaterde hij het dan ook uit van het lachen, dus dat was wel mooi. Naast mij zat een gok-automaten verkoper die net een drukke week achter de rug had en me uitnodigde eens naar een American football match in Denver te komen, maar na een tijdje babbelen had ie het gehad omdat ie nogal gesloopt was.
In Denver aangekomen viel me gelijk op dat er een tornado-shelter was op het vliegveld, wat bevestigde dat ik op de juiste plek was. Mijn begeleidster hier op de universiteit stond me op te wachten en vertelde dat er een barbeque op het programma stond vanavond, voor mijn gevoel inmiddels midden in de nacht. Maargoed, om de jetlag te vermijden leek het me een goed idée om flink moe te worden, om zo na een keer slapen in het ritme te zitten. Eerst zijn we naar mijn verblijf geraced, bij een oude vrouw in huis (Lorna) die, zo blijkt, zes kamers heeft waar studenten of promovendi wonen. Na de tassen te hebben gedropt zijn we gelijk doorgegaan naar de bbq. De barbeque was supergezellig en uiteraard was er aan mij op een gegeven moment weinig lol meer te beleven gezien de vermoeidheid die toch wel zijn tol begon te eisen.
De volgende dag ontmoette ik mijn huisgenoten, superaardige mensen die allemaal aan het werk zijn bij instituten of de universiteit hier. In Boulder zitten meerdere atmosferische research instituten zoals het NOAA en NCAR dus het zijn hier allemaal meteorologen (in elk geval heel veel). Na overdag de hele dag aan vier mountainbikes gesleuteld te hebben; of anders gezegd overal onderdelen vanaf hebben gesloopt om twee andere aan de praat te krijgen, ben ik ‘s avonds Boulder in gebiked. Boulder is een supermooi stadje, dat een beetje rebels is ten opzichten van de rest van Colorado. Het werd lang gezien als een sort hippy stadje en het schijnt totaal anders te zijn dan de rest van Amerika. Uiteraard heb ik nog geen vergelijkingsmateriaal. ‘s Avonds werd ik weer opgepikt door mijn begeleidster die me op het volgende feest introduceerde. Er was een Spaanse studente die een verjaardagsfeest gaf, waarop ik ook welkom was. Zo rol je van de een op de andere dag tussen allemaal verschillende mensen. Op het feest heb ik heel veel leuke mensen ontmoet, die elke week met elkaar afspreken en ik ben ook welkom in het vervolg! Dat is dus super! Komende dindsdag is er in het huis waar ik woon een bbq, dus dan staat de teller binnen vijf dagen op 3 barbeque’s. O ja, ik was nog vergeten te vertellen dat het hier overdag rond de 40 graden celcius is, zodat je praktisch de hele nacht buiten kan zitten hier. Tijdens de eerste barbeque kwam er overigens een hert aanlopen uit de bosjes die zeer veel interesse toonde in de barbeque zelf, helaas sprong ie er niet op maar bang voor mensen was ie duidelijk niet.
Vandaag heb ik een laptop gekocht zodat ik aan vanuit thuis weer mobiel ben en heb ik samen met een Indisch meisje dat hier ook sinds vrijdag is de stad verkend. Ook hebben zijn we naar de supermarkt geweest, man wat zijn die dingen hier megagroot, niet normaal. Alles is megagroot en megaveel, maar daarover later meer. Superleuk dus allemaal. Morgen is de eerste dag van mijn stage, dus dan zal er ook serieus aan de slag gegaan moeten worden, dus ik ben benieuwd, want we moeten ook nog een onderwerp uitzoeken.
In elk geval is het hier tot nu to veelbelovend en supermooi weer, heet gewoon. Het stadje en de mensen hier zijn tot nu toe erg vriendelijk dus ik ben zeer benieuwd naar de komende week!
